آقابابا فرامرزی روستایی با چشم اندازکم نظیر  

آرمان تبریز-مرکزدهستان سینا به مرکزیت آقابابای فرامرزی ،روستائی که زمانی مرکزیت روستاهای اطراف را داشته است و هم اکنون هم مرکز دهستان سینا می باشد خوانین این روستا مثل مرحوم حاج نصیر سلطان از نفوذ بالائی در منطقه برخوردار و مورد احترام اهالی بوده است .

به گزارش خبرنگار ما در تبریز ،می گویند وسط روستا و کوچه های آن پوشیده از سنگ فرش بوده و چندین مغازه  متعدد نیز درآن روستا فعالیت داشته است.
گویا نصیر سلطان می گفته من تا تبریز روی خاک خودم حرکت می کنم و منتی به اشخاص و خوانین دیگر ندارم این مطلب نشانگر وسعت اراضی خوانین آن زمان فرامرزی بوده است.
اینک این روستا پس ازسال ها موقعیت خود را تا حدودی باز یافته و هم اکنون به عنوان مرکز گردشگری معرفی شده است .
روستای آقابابا فرامرزی ازتوابع بخش مرکزی شهرستان ورزقان، با مختصات جغرافیایی ۴۶ درجه و ۳۲ دقیقه طول شرقی و ۳۸ درجه و ۳۱ دقیقه عرض شمالی، در فاصلۀ ۱۰ کیلومتری شمال غربی شهر ورزقان و در ۸۰ کیلومتری تبریز ،واقع شده است. این روستا از شمال به روستای کهنه لو، از شمال غرب به روستای داش کسن، از جنوب شرق به روستای اره جان و از جنوب غربی به روستاهای وردین و آبخواره محدود می‌شود.
آب و هوای روستای آقابابافرامرزی معتدل است و رودخانه اهرچای از میان آن می‌گذرد. این روستا ۱۵ روستای قمر یا پیرامونی دارد.

براساس اسناد ومدارک معتبر محمدحسین خان فرامرزی یکی از صاحبان تیمچه مظفریه تبریزو از تاجران مشهور زمان قاجار دراین روستا سکنی گزیده و بازاری در این روستا تاسیس می نماید که تا آخرهای حکومت
پهلوی آثاری از این بازار باقیمانده بود از مدارک موجود چنین بر میاید روزانه صدها کاروان در مسیر این روستا در حرکت بودند.
بعد از محمدحسین خان پسرش ناصرالسطان فرامرزی راه او را ادامه می دهدعمارت محمدحسین خان با عمارت امیر ارشد در روستای آبخواره یک کیلومتری فاصله داردو ریشه پدری شان یکی است نصف زمینهای این روستا متعلق به مرحوم نجف بیگ نایب خان اهرابی تبریز بود مردی باسواد و خیر در زمان خود محسوب می شد و در شهر تبریز نیز مسجدی عالی در خیابان خیام فعلی به نام خود بنا نموده بود و از نوادگان پسری ودختری این مرحوم هم اکنون در منطقه زندگی میکنند این مرد بزرگوار صاحب روستای اره جان و چند روستای دیگر هم بود و همه از او به نیکی یاد میکنند.

همچنین در این روستا مردانی بزرگی مثل کربلای محرم ایازی و فرزندش عزیزخان ایازی ساکن بوده اند که افرادی مومن وخیر زمان خود بودنددراثرگذشت زمان وحادثه های تلخ تاریخ سرمایه های خود را از دست میدهند اما باز این روستا را ترک نکرده و املاک زیادی که داشتند به مزایده می گذارند و در نهایت تجار تبریز این املاک را از آنها می خرند این طایفه از بزرگان روستای زیبای انیق بودند که به این روستا مهاجرت نموده بودند.

همچنین فردی به نام کربلای عبدالحسین نقی پور از قراملک تبریز به این روستا مهاجرت نموده و با ترویج کشاورزی نسبتا مدرن نسبت به سطح منطقه در آن زمان کشاورزی وباغداری و کشت صیفی‌جات را به اهالی آموزش میدهد .
نامبرده مردی شجاع ،آگاه ونترس بوده ودر مبارزه امیر ارشد و آقامحمد خان از یاران با وفای امیر ارشد بود، وی پسری داشت به نام حاج حسین نقی پور که فردی فهیم باسواد ،خوش اخلاق بود ومحبوب عام بودند نامبرده شاعر بنام بود مرحوم حاج حسین نقی پور در مدح ائمه اطهار شعرهای زیادی سروده وسبک شعرشان به سبک استاد شهریار خیلی شباهت دارد.
گفته می شود اولین مدرسه دراین روستا، توسط اولین معلم ازمنطقه ارسباران به نام زنده یاد ایرج خان فرامرزی دراین روستا بناگردید و اکثرا تحصیل کرده های آن دوره خود را مدیون ایشان می دانند ،شایستگی ایرج خان فرامرزی زبانزد عام و خاص بوده و می باشد .

 سعدیا مرد نکونام نمیرد هرگز/مرده آن است که نامش به نکویی نبرند 

بر اساس تحقیقات تاریخی سکونت در این روستا به چندین هزار سال قبل از میلاد برمیگردد.
۹۵درصد مردم این روستا سوادخواندن و نوشتن دارند این روستا در هه های دور قریب به ۵۰ روستای اقماری داشته است .
وجود باغهای زیبا دردشت پرآب این روستا جلوه خاصی به زیبایی آن  بخشیده و رودخانه های متعدد نیز در اطراف این روستا علی رغم خشکسالی اکنون نیز به چشم می خورد .
این روستا یکصد سال پیش دارای بازار بزگی بوده که محل دادوستد کل منطقه محسوب میگشته سنگ نوشهای قدیمی روستا نیز نشان از فرهنگ غنی این روستا داشته و دارد .
این روستا از تمامی زیر ساختها برخوردار بوده و هم اکنون محلی امن برای سرمایه گذاری و ویلاسازی می باشد، مردمانی مهربان آگاه و میهمان نواز نیز این پتانسیل را دو چندان می کند . عکس : از جواد اسکندری

  • دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

    یک × 2 =